Aseel krielen

Breed en vrij diep, met een korte kop en brede schedel. Markante, hoog gedragen schouders en een uitdagende houding. Het gewicht zit meer in de breedte dan in lengte. Vorm, conditie en karakter gaan voor kleur.

• Gewicht: Haan ongeveer 1000–1200 g, hen 700–900 g.
• Ringenmaat: Haan 15 mm, hen 13 mm.
• Kam: Kleine, stevige, laaggezette drierijige erwtenkam, rood.
• Ogen: Groot en stoutmoedig, parelwit tot lichtoranje. Rode ogen zijn fout.
• Benen: Geel, wijd uit elkaar, tamelijk kort. Voetzolen geel. Bij donkere kleuren mag wat aanslag.
• Bevedering: Krap, hard en vast aanliggend, nauwelijks dons.

Naar mensen vaak aanhankelijk en vertrouwelijk. Onderling zijn hanen felle lastpakken: ze willen vroeg weten wie de baas is. Hennen zijn onderling ook niet altijd verdraagzaam. Hou ze in kleine groepjes, en plan aparte huisvesting voor hanen.

Als legster is de Aseel-kriel geen succes. Alleen in het voorjaar leggen ze redelijk.

• Productie: Ongeveer 80–100 eieren per jaar.
• Kleur en gewicht: Geelbruin, rond de 40–45 g.
• Broedsheid: Ze worden wel broeds en brengen kuikens vaak voorbeeldig groot.

De haan is zwaarder, gespierder en nog provocerender van houding. De hen is kleiner, met dezelfde korte, brede bouw en erwtenkam, maar minder stevig in de uitdrukking. Verder zijn de verschillen vooral secundaire geslachtskenmerken.

Het ras is gehard en vitaal en stelt geen hoge eisen. Door de krappe bevedering met weinig dons voelen ze kou wel sneller, vooral ’s nachts. Een droog, tochtvrij hok helpt. Ze scharrelen graag, maar langdurige kou en nattigheid zijn geen idee. In kleinere hokken zijn ze goed te houden, mits de rangorde klopt.

Aseels zijn vormvogels. Kleur komt pas op de tweede plaats. In de standaard onder meer patrijsbont (patrijskleur met kleine witte tipjes), tarwe, wit en zwart. Daarnaast zie je ook blauw en patrijstypen. Bij patrijsbont moet het patrijskleur overheersen: de witte tipjes klein houden, anders oogt het te gevlekt.

De grote Asil komt uit India en omliggende streken, eeuwenlang gefokt als vechthoender. De naam betekent zoiets als ‘puur’ of ‘van hoge afkomst’. De kriel is in Engeland gecreëerd en daar omstreeks 1880 voor het eerst tentoongesteld. Ondanks meer dan honderd jaar bestaan bleef de aanhang klein: het ras wordt nog steeds sporadisch gefokt.

Deze dwerghoenders houd je voor type, karakter en show, niet als vlees- of dubbeldoelras. Het formaat is te klein om als nutsvogel te tellen.