Braekel krielen

Krachtig, nauwelijks middelhoog gesteld dwerghoen van landhoentype. Gestrekte bouw, diepe brede borst, diep achterlijf (vooral bij hennen). Bijna horizontale houding met ruim middelhoge, gespreide staart.

• Gewicht: Haan 900-1000 g, hen 800-900 g.
• Ringenmaat: Haan 13 mm, hen 11 mm.
• Kam: Enkelvoudig, middelgroot, vijf of zes tanden. Kamhiel bijna horizontaal, vrij van de schedel.
• Oorlellen: Wit, amandelvormig. Iets blauw toegestaan.
• Ogen: Zeer donker tot zwart, met donker pigment op de oogleden.
• Benen: Middellang, glad, leiblauw. Geel pigment in de huid is fout.

Extreem actief en waakzaam. Ze scharrelen graag en voelen zich het best met ruimte.

Het grote ras staat bekend als sterke legger. De Campine, daaruit afgeleid, werd in Engeland zelfs 'every day layer' genoemd. De kriel houdt die leggerichtheid. Geen dubbeldoelras: te licht voor vlees.

• Productie: Ongeveer 150-180 eieren per jaar.
• Kleur en gewicht: Zuiver wit, rond de 35 g.
• Broedsheid: Niet-broeds. Zelden of nooit zitlust. Ideaal voor wie eieren wil, niet natuurlijke broed.

Bij peltekening is het onderscheid duidelijk. De haan heeft vaak meer egaal zilverwit of goud in hals, rug en zadel, met bandtekening vooral op borst en vleugels. Sikkels glanzend zwart. Zijn kam staat rechtop. De hen toont pel over bijna het hele lichaam. Haar kam valt naar één zijde om, soms met sporen van donker pigment. Legbuik goed ontwikkeld.

Winterhard en robuust. Kou en matige warmte verdagen ze goed. Door hun energieke aard willen ze kunnen scharrelen: vrije uitloop of een ruime ren. Schuwheid helpt tegen grondroofdieren, maar bescherming tegen luchtroofdieren blijft nodig. Een droge, tochtvrije stal volstaat.

Pel (pelling) is de kenmerkende tekening: parallelle zwarte banden dwars over de veer. Zwarte banden bij voorkeur 2 tot 4 keer zo breed als de lichte. Goede groene glans op het zwart is gewenst.

• Goudpel / zilverpel: Goudbruine of zilverwitte grond met zwarte banding.
• Citroenpel: Citroengele grond met zwarte banding.
• Chamoispel: Buff-grond met witte banding.
• Zwart, wit, blauw: Egale slagen. Wit kan een vaag damasteffect tonen.

Een van Belgiës oudste inheemse rassen. Vergelijkbare hoenders komen al vroeg voor; Aldrovandi (1600) noemde verwante types. Historisch onderscheidde men de zwaardere Vlaamse Braekel van de kleigronden en de lichtere Kempische Braekel (Campine) van de zandgronden. Dat lichte type werd in Engeland tot Campine verder ontwikkeld.

De kriel werd in Nederland gecreëerd en in België tot het huidige type vervolmaakt. Vandaag blijft het een actieve legkriel met historische waarde, geen dubbeldoelras.