Doornikse krielen

Landhoentype, krachtig en breed over de schouders, naar achteren smaller. Levendige, geharde scharrelaars die graag rondscharrelen. Echte kriel: geen grote vorm.

• Gewicht: Haan 750-850 g, hen 650-750 g.
• Ringenmaat: Haan 13 mm, hen 11 mm.
• Kam: Enkel, rechtop, middelgroot, regelmatig getand, levendig rood.
• Oorlellen: Klein, rood.
• Benen: Middellang, sterk, glad, wit. Enkele grijze stippen toegestaan. Onbevederd.

Vrij goede legsters voor een kriel. Geen dubbeldoelras: type en driekleurige tekening staan voorop.

• Productie: Ongeveer 120-160 eieren per jaar.
• Kleur en gewicht: Bijna wit tot wit, rond de 35-40 g.
• Broedsheid: Goede broeders en moeders.

Behalve secundaire geslachtskenmerken weinig verschil. Bij de hen is de overgang van rug naar staart goed gerond en het achterlijf goed ontwikkeld. De haan toont meer hals- en zadelbehang en grotere, half-ronde sikkels.

Zeer winterhard en weinig veeleisend. Ze houden van vrijheid om te scharrelen, maar doen het ook in beperkte ruimte. Droge nachtstal is voldoende.

Alleen driekleurig bont. Grondkleur bij de haan licht mahoniekleurig, bij de hen kaneelkleurig. Zwarte en witte tekening onregelmatig over het hele lichaam. Afzonderlijke veren kunnen een-, twee- of driekleurig zijn. Overdreven veel wit of het ontbreken van de typische vlekjes is fout.

België, streek van Doornik en Bléharies langs de Schelde. Ook schipperskip genoemd: ze leefden mee op binnenvaartschepen. Eerste selectie eind 19e eeuw; kort voor de Eerste Wereldoorlog verder vormgegeven, onder meer door Léon Duquesne. De oorlogsjaren brachten het ras bijna ten einde. Later opnieuw opgepakt als zeldzaam Belgisch erfgoedras.